17 juli 2014 (door Sonja Bemelmans)

wat gaat er door hun hoofden
die laatste momenten

is het in een klap voorbij
of weten ze dat dit het einde zal zijn

in het eerste geval
eten ze
drinken ze
gaan ze naar de wc
lezen ze
kijken ze een film
kletsen ze wat

ze denken
aan wat hen bij aankomst
te wachten zal staan
een volgende vlucht
een thuiskomst
vakantie
ze vragen zich af
of ze wel voldoende kleren hebben ingepakt

als ze weten dat dit het einde zal zijn
zijn er dan die God aanroepen in gebed?
zijn er die denken aan hun meest dierbaren?
aanvaardt een van hen in kalmte zijn lot?

ik vrees dat ze bang zijn
ik vrees dat angst bezit van ze heeft genomen
bezit heeft genomen van hun gedachten
geen ruimte latend
voor bespiegelingen op hun leven

als ze weten dat dit het einde is
hoop ik dat ze iemand naast zich hebben
zoals jij
in wiens hand ze kunnen knijpen
zoals ik in jouw hand knijp
als ik het stijgen en landen
spannend vind
of als er turbulentie is
ik hoop dat ze zo iemand naast zich hebben
nu het menens is

ik hoop dat ze in elkaars handen knijpen
elkaar tot kalmte manen
zeggen dat het allemaal goed zal komen
ik hoop dat ze het een piepklein beetje geloven
opdat ze niet in paniek sterven
of in ieder geval niet alleen

Advertenties

Een gedachte over “17 juli 2014 (door Sonja Bemelmans)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s